ათე რინაქ მუზმა დოღალ,
პუხუს მუნობძ ქვერსემ ოღალ.

ჩქიმ დუც ვორწყექ, ჭყჷნტ დო რჩინც,
მიზღვინდუანც ჭვემა ჭინც.

ხეს მიკინებ თე ცა– სარკე,
ჩქიმ დუც ირო წანეფც ვარკე.

თე ბორჯ ირო მუშო ირთანც,
ამსერი თუთაქ ოკო მირთას.

ჩანარ ბძირენი ბთქუა ზინთხას
სო მორთუ დო ვარა მიქ თას?

ჩქიმ ოღალც მით ლექინც ორწყე
მოზოჯას დო ქათუდირთას.

გინმოლუ დო მითმედინუ
არძაშ უსკვამაში ნინა,
კინოხ ირ კოც ოპეკუდჷნ
ასე მითინც ვანარღ ინა.

დიხაუჩაშ რთაფაშ ხან უღჷ,
მუშ ვაჸოფე გინმაჯინე,
იშენ სქუალეფიშ ჯარ უღჷ -
ორწყე ბრელ ხანს ვაგარზინე.

შურეშმალუს წირსპალ ვაჸუნც,
მითინ ვაპალ ალმარინე,
ახალეფიშ ზისხერ ვაფუნც -
გურც აჭუ დო ანგარინე…

მუშენ ოკო დინუდასჷ,
ჩქინ სკვამ ნინა, გოსოფური,
მარგალს თენა ვაგინდასჷნ …
თექ რე გვალო გოსოფუ გური!